Κύριε Υπουργέ,
Στην Ελλάδα σήμερα υπάρχουν περίπου 50.000 στρέμματα με θερμοκηπιακές καλλιέργειες. Το εντυπωσιακό είναι πως πριν από 20 χρόνια υπήρχαν 40.000 στρέμματα. Τελευταίως, παρατηρείται τάση αύξησης των θερμοκηπιακών καλλιεργειών μιας και όλο περισσότεροι αγρότες συνειδητοποιούν πως οι θερμοκηπιακές καλλιέργειες, ως επιχείρηση πλέον, δείχνουν το μέλλον στην παραγωγή ποιοτικών προϊόντων.
Η ανάπτυξη των θερμοκηπιακών καλλιεργειών θα πρέπει να είναι το ζητούμενο για την ελληνική αγροτική οικονομία προκειμένου να καλύπτει την εγχώρια αγορά και μάλιστα σε προσιτές τιμές (όφελος στον καταναλωτή), να ενισχύονται οι εξαγωγές και να διατηρούνται ή να αυξάνονται οι θέσεις εργασίας και το εισόδημα στον αγροτικό τομέα (πολλαπλά οφέλη για την εθνική μας οικονομία).
Σε χώρες ή περιοχές όπου η παραγωγή του θερμοκηπίου είναι μια σημαντική βιομηχανία, (Ολλανδία, Βέλγιο κ.α.), η οργανωμένη πολιτεία και τα πανεπιστήμια ασχολούνται με την έρευνα για την υποστήριξη της παραγωγής στις θερμοκηπιακές καλλιέργειες. Επομένως, οι παραγωγοί έχουν τη συνδρομή της επίσημης πολιτείας με ενεργητικές πολιτικές για μείωση του κόστους παραγωγής.
Δυστυχώς, στη χώρα μας απουσιάζουν παντελώς συγκεκριμένες υποστηρικτικές δομές. Το δυστύχημα είναι πως όχι μόνο δεν υπάρχει δράση για την υποστήριξη των θερμοκηπιακών καλλιεργειών αλλά, οι παραγωγοί επιβαρύνονται και με δυσανάλογα μεγάλο κόστος παραγωγής, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να επωφεληθούν από τις αυξημένες τελικές τιμές των προϊόντων τους, καθώς συμπιέζονται μεταξύ αφενός, των χαμηλών τιμών παραγωγού και αφετέρου των υψηλών τιμών του κόστους παραγωγής.

Κύριε Υπουργέ κατόπιν τούτων σας ερωτώ:
• Σκοπεύετε να λάβετε μέτρα προκειμένου να μειωθεί το κόστος παραγωγής στις θερμοκαλλιεργητικές καλλιέργειες, και αν ναι, πότε και ποιά είναι αυτά;

Προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Σκανδαλίδη Κωνσταντίνο

Κύριε Υπουργέ,
Η δυσμενής οικονομική συγκυρία, στην οποία βρίσκεται η χώρα μας, έχει οδηγήσει σε ύφεση και τον αγροτικό τομέα, έναν τομέα που μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας.
Τα Σχέδια Βελτίωσης και πιο συγκεκριμένα το Μέτρο 121 «Εκσυγχρονισμός Γεωργικών Εκμεταλλεύσεων» του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης «Αλέξανδρος Μπαλτατζής», τα οποία αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα αναπτυξιακά εργαλεία για τον πρωτογενή τομέα, μπορούν να διασφαλίσουν την προστασία του περιβάλλοντος, την ανάπτυξη της υπαίθρου και φυσικά την ανταγωνιστικότητα του εγχώριου γεωργικού τομέα.
Δυστυχώς, όμως, παρά το ότι έχουν παρέλθει 18 μήνες από την προκήρυξη του προγράμματος, τα Σχέδια Βελτίωσης «λιμνάζουν» στα γρανάζια της γραφειοκρατίας, χωρίς καμία ενημέρωση για το πότε θα αξιολογηθούν τα 7.700 επενδυτικά σχέδια που έχουν υποβληθεί. Και όλα αυτά, ελέω οικονομικής κρίσης, ενώ παράλληλα την ίδια ώρα ο αγροτικός κόσμος πλήττεται οικονομικά και έχει ήδη υποβληθεί σε όλα τα έξοδα σύνταξης και υποβολής του φακέλου, προκειμένου να προχωρήσει στην υλοποίηση της επένδυσής του, δίχως να γνωρίζει τι γίνεται.